2007/Sep/22

ก่อนอื่น ขอบอกเลยว่า เมื่อสักครู่ ดิชั้นได้ใช้เวลา 2 ชั่วโมงในการพิมพ์บล็อกครั้งนี้ แต่ยังไม่ทันได้เซฟ เครื่องดันแฮงค์ซะงั้น

โมโหมาก อยากเขวี้ยงคอมทิ้งแต่ทำไม่ได้

ใครรู้วิธีแก้ตอนคอมแฮงค์ช่วยบอกเราด้วยเถิด ไม่อยากให้วันที่เราทนไม่ไหวจนโยนคอมทิ้งต้องเกิดขึ้นจริง

เหตุเกิดจากเมลล์ที่ได้รับจากคนญี่ปุ่นที่รู้จัก (ต่อไปจะเรียกว่า "คุณเธอ" หรือ "เธอ") ว่า จะมาเมืองไทย ดิชั้นจึงเสนอว่า ถ้ายังไม่มีที่นอนมานอนค้างดิชั้นมั้ย เป็นอันว่าตกลง วันแรกที่มาถึงเมืองไทยจะมาขอค้างก่อน
ภาษาอังกฤษป่วยๆกับการเดินทางนอกประเทศเป็นครั้งแรกของคุณเธอ ทำเอาดิชั้นเป็นห่วงอย่างมาก คนอะไรช่างอาจหาญ

เนื่องด้วยวันพุธที่ 19 กันยายน ดิชั้นต้องทำมาหารับประทานถึง 18:30น. แต่คุณเธอจะมาถึงเมืองไทยเวลา 14:00น. ดิชั้นจึงขอร้องให้คุณเธอมาหาดิชั้นที่ทำงาน แล้วค่อยกลับบ้านด้วยกัน
ตอนแรก เพื่อนคนไทย (ต่อไปจะเรียกว่า "คุณเพื่อน") ที่จะขับรถมาทัวร์ให้บอกว่า จะมารับที่ทำงาน แต่เนื่องด้วยคุณเพื่อนเกิดติดภารกิจสำคัญกระทันหัน จึงไม่สามารถมารับได้ (ดีนะที่ติดงาน ถ้า"ติดผู้ชาย"จะต่อยให้)
ดิชั้นจึงพาคุณเธอผจญโลกกว้าง กลับบ้านด้วย รถไฟฟ้า ตามด้วย เรือข้ามฟาก และแท็กซี่ ก็กระเป๋าใบเท่าควายตัวย่อมๆ (ต่อไปจะเรียกว่า "น้องควาย") ขนาดนั้นคงไม่สามารถลากขึ้นรถเมล์ได้เป็นแน่ อีกทั้งฝนยังกระหน่ำ

แต่คุณเธอผู้นี้แล ที่ลากน้องควายไปเดินสยามแสควร์มาแล้ว (ระหว่างทางกลับบ้าน ยังอุตส่าห์บอกว่า ไปเดินเล่นสยามแสควร์มาแล้ว หันไปเห็นขนาดกระเป๋าแล้ว ทึ่งแดก)
หลังจากที่คุณเพื่อนเสร็จสิ้นภารกิจ คุณเพื่อนก็บึ่งรถ (ชื่อว่า "ไอ้ดำ") มาถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ หลังจากกินดื่มสังสรรค์กันจนหนำใจแล้ว ก็ บรรทม


วันพฤหัสที่ 20 กันยายน

ออกเดินทางไปเมืองโบราณ
ตั้งใจว่าจะเริ่มออกเดินทางเวลา 9:00น. แต่ออกเดินทางจริงล่อเข้าไป 10โมง ด้วยคนญี่ปุ่น กว่าจะออกไปไหนได้ หัวต้องเนี้ยบ แม่เจ้า ทำผมเสร็จก็ใส่หมวกทับ จะทำทำไม แต่ไม่เป็นไร เร็วกว่าที่คาดการไว้ตั้งครึ่งชั่วโมง

เนื่องด้วยเหล่าเราก็ไม่ใช่คนแถวนั้น เลยมีงงทางกันเล็กน้อย ไม่ได้หลงนะ แค่ไม่รู้ว่าจะไปทางไหน แต่ไม่ได้หลง จริงๆ
มองป้ายบ้าง ถามคนในท้องถิ่นตามทางมาเรื่อยๆบ้าง ในที่สุดก็ถึง

ค่าเข้า คนไทย 100 บาท (ตั๋วสีสันสดใสงดงาม) คนต่างชาติ 300 บาท (ตั๋วสีส้มซีดๆ)
มันอะไรกันนักกันหนา ทำไมคนต่างชาติต้องจ่ายแพงกว่าด้วย คนต่างชาติเค้าอยากมาดูวัฒนธรรมไทยๆเนี่ย จะหวงไว้ทำไมเหรอ ถ้าไม่อยากให้เค้าดูก็ไม่ต้องให้เค้าเข้าไปเลยมั้ย เสียความรู้สึกมาก อยุติธรรมอย่างแรง
ค่าเอารถเข้า 50 บาท

เดินบ้าง นั่งรถบ้าง มั่วซั่วไปเรื่อยๆ เชื่อเลยว่าดูไม่ครบ แต่ก็สุขใจ เห็นของไทยๆสวยๆแล้วมันภูมิใจ
จนบ่ายได้ถึงจะออกเดินทางกันต่อ มุ่งหน้าเข้ากรุง สู่วัดพระแก้ว

แต่ขอแวะ ช้างเอราวัณ ก่อน ไม่ได้เข้าไปในตัวช้างหรอก ค่าเข้าข้างในคนละ 150 บาท มีเป็นรอบๆ แต่ละรอบห่างกันครึ่งชั่วโมง มีไกด์แนะนำไปตลอด แต่ถ้าไม่เข้า อยู่บูชาข้างนอกคนละ 50 บาท ก็ถ่ายรูปกันไป

เอาล่ะ เข้ากรุงจริงๆละ กว่าจะแถไปถึงก็นะ รถติด เป็นเรื่องธรรมชาติ

กะจะเนียนไปจอดรถในมหาลัยซะหน่อย คุณยามใจร้ายไม่ให้จอด เลยต้องไปจอดที่เสียตัง ชัวโมงละ 30 บาท
ไปถึงแถวท่าพระจันทร์ก็บ่าย 3 เข้าไปแล้วเลยกินข้าวกันก่อน หลังจากกินข้าวเสร็จก็เดินทางสู่วัดพระแก้วด้วยใจหวั่นๆ เพราะเท่าที่จำได้ วัดพระแก้วปิดเร็วมาก
และมันก็เป็นจริง ไปไม่ทัน คลาดไป 15 นาทีได้ เซ็งเล็กน้อย นั่งตุ๊กๆไปวัดโพธิ์แทนก็ได้ เชอะ หยิ่งนัก ไม่เป็นไร ไว้วันที่ 25 ค่อยพามาใหม่
แล้วก็ข้ามเรือไปวัดอรุณ ปีนขึ้นพระปรางค์ด้วย น่ากลัวมาก แต่พอขึ้นไปถึงแล้ว ลมเย็นๆพัดเอื่อยๆ สบาย วิวสวยด้วย ขอบอก
ว่าขาขึ้นน่ากลัวแล้ว ขาลงน่ากลัวกว่า ถ้าตกลงไป ไม่ขาก็คอต้องมีอันเป็นไปแน่นอน

วัดโพธิ์ ค่าเข้า คนไทย ฟรี ต่างชาติ 50 บาท
วัดอรุณ ค่าเข้า คนไทย ฟรี ต่างชาติ 50 บาท

แล้วก็ไปส่งคุณเธอที่หัวลำโพง เพื่อเดินทางไปอยุธยาต่อ โดยลำพัง

ไม่ได้คิดจะปล่อยเกาะเธอหรอกนะ แต่พอดีคุณเธออยากนั่งรถไปจากอยุธยาไปเชียงใหม่ต่อ เลยขอมาศึกษาไว้ก่อน
ตอนส่งเข้าชานชาลา เป็นห่วงสุดๆเลย กลัวจะโดนหลอก กลัวจะโดนลากไปทำอะไร ยิ่งดูเซื่องๆอยู่
ความรู้สึกเหมือน ส่งลูกไปเข้าค่ายนอกสถานที่ โอ้ ลูกเรายืนด้วยลำแข้งของตัวเองได้แล้ว น่า ให้เบอร์ไปแล้ว ถ้ามีไรคุณเธอคงโทรมาเองแหละ

เนื่องจากดิชั้นได้รับโทรศัพท์จากร้านหนังสือว่าหนังสือเข้าแล้ว จึงขอร้องคุณเพื่อนให้แวะไปเซ็นทรัลเวิลด์ก่อน หลังจากรับของเป็นที่เรียบร้อยก็ รับประทาน อีกแล้ว กินร้านเดิม เมนูเดิม ไม่เบื่อบ้างรึไง
แต่ ขอบใจนะ ไปตะลอนๆด้วยกัน ขับรถให้ทุกวัน ขอบใจจริงๆ ซึ้งว่ะ เพื่อนสุดประเสริฐ มีไรบอกได้นะเว้ย ไม่ไหวก็บอกกัน อย่าทำให้ตัวเองเดือดร้อนเพราะกู เพราะถ้ามึงต้องเดือดร้อนหรือไม่สบายเพราะกู กูคงไม่กล้าไปไหนมาไหนกับมึงอีกแล้วนะเว้ย
ไว้จะไปดูมึงนะ ไว้คราวหลังไปเที่ยวด้วยกันอีก เป็นไง?

คุณเธอบอกไว้ว่าจะกลับกรุงเทพวันจันทร์ คงต้องฝากไว้กับคุณเพื่อนก่อน แล้วค่อยไปร่อนต่อหลังเลิกงาน ไว้จะเอามาเล่าให้ฟังอีก

ต่อไปก็ดูรูปกันไป
ไม่มีรูปที่เมืองโบราณ พอดีถ่ายมาแต่ภาพวาดฝาผนัง ไม่ได้ถ่ายรูปสถาปัตยกรรมมาเลย แหม "ความทรงจำ เค้าจำกันที่ใจ ไม่ใช่ที่เมมโมรี่การ์ด" นะ โอ้ เสี่ยวแดก
รูปถ่ายรวมหรือถ่ายด้วยกันก็ไม่มี ถ่ายด้วยกันทีไร จะเหมือนมีหมอกมาบังๆอยู่ข้างหน้าตลอดเลย เลยเอามาลงไม่ได้ (ไม่ใช่ละ นั่นมันเขย่าขวัญวันเสาร์เสาร์เกินไปละ)

ช้างเอราวัณ พระจอร์จเจ้า ใหญ่โตมโหระทึกอะไรได้ขนาดนั้นก็ไม่รู้

ถ่ายจากพระปรางค์วัดอรุณ อันนี้ถ่ายไปทางแผ่นดิน

อันนี้ถ่ายไปทางสายน้ำ

มุมตอบคอมเมนท์
เมย์ - เป็นเพราะเมย์แท้ๆ เลยโพสเพลงได้ ขอบคุณมากนะ // โธ่ ไปซะละ ยังไม่ได้มากินติมเลย กลับมาเมื่อไรห่มาเจอกันอีกนะ
จ๊อย - ก็ชอบเพลงแบบเนี้ย ชอบที่มันมีกลิ่นแบบเพลงญี่ปุ่นแฝงอยู่ // หนีไปกินราเมงกัน ไม่ชวนกู จำไว้เลยนะมึง // มีไรเล่าให้ฟังบ้างนะ กิ๊บก๊าบ กูเล่าของกูไปเยอะละ เล่าของมึงให้กูฟังบ้าง แล้วไปเสม็ดกัน กูชวนมันละ มันบอกว่าถ้าไปได้จะขับรถไปให้ เออ ไว้ค่อยโทรคุยกัน
อ้อม - เข้ามาก็งง อะไรของแก
อาย - ป่านนี้ก็หายปวดแล้วล่ะ ตอนนี้ปวดขาแทน

2007/Aug/23

ถือว่าลองนะ ยังไม่เอาจริง

Irodori

Ruri (v.)
birthday : 6 Sep.

Itsuki (g.)
birthday : 17 Jun.

Kanoe (b.)
birthday : 27 Jan.

Dai (dr.)
birthday : 21 Aug.

เพลงนี้ชอบตอนท่อนปกติมากกว่า ร้องแปลกดี แต่ท่อนฮุคธรรมดาไป
แล้วที่ชอบสุดๆก็เสียงดนตรีที่มีกลิ่นญี่ปุ่นๆแบบนี้แหละ โดนๆๆๆ

แต่ก็ถือว่าโอเคอ่ะนะ ทำให้ติดใจได้

2007/Aug/14

จำได้ว่าบอกไว้ว่าจะมาเล่าเรื่องแฮร์รี่ ที่ไปดูแบบตอนไม่ง่วง ก็ไปดูกับหญิงแม่มา...แบบไม่ง่วงสนุกกว่าตอนง่วงแฮะ แต่ไงก็รู้สึกตัวเองดีว่า "ตั้งความหวังไว้มากไป" คราวหลังจะไม่ทำอย่างงี้อีกแล้ว ต่อไปขอสัญญาว่าจะไปดูหนังแบบไม่คิดอะไร ไปดูแบบเอาสนุกอย่างเดียวพอ


เมื่อตอนต้นเดือนน้องสาวกลับมากรุงเทพฯ เลยไปกินข้าวที่ร้าน aka มา ที่เซ็นทรัลเวิลด์ชั้น 7 เป็นร้านอาหารญี่ปุ่นข่ายเดียวกับร้าน Zen
ปกติเราก็ชอบร้าน Zen อยู่แล้ว ร้าน aka ก็ดี อร่อยดี
ไม่ค่อยประทับใจกับ ชาบู ชาบู เท่าไหร่ แต่ เนื้อย่างอร่อยมาก ไม่ได้ไปกินหมูย่างเกาหลีมาตั้งนานละ ในที่สุดก็ได้กินซะที "หมูย่างเกาหลีแบบหรู"


ตอนนี้ที่ร้านที่เราทำงานมีของแปลกมาให้ดูล่ะ
เด อาร์ แตงโมส์

ไอ้อร่อยน่ะ สู้ของไทยไม่ได้ แต่เรื่องความแปลก "กินขาด"
แถมแพงสาดอีกตะหาก แต่ก็นะ ใช่ว่าตั้งใจจะเอามาขาย ไงก็ตั้งใจจะเอามาโชว์ให้ดูกันอยู่แล้ว เชิญทัศนา

แตงโมไข่ก็อดซิลล่า เค้าบอกว่าลายมันเหมือนไข่ไดโนเสาร์ ลูกก็ใหญ่เบ้อเริ่มเลย เลยเรียกว่าไข่ก็อดซิลล่า
ของแท้ต้องมีกรงขัง กันไม่ให้ก็อดซิลล่าออกมาทำร้ายผู้คน

แตงโมไดนาไมท์ ลูกใหญ่มากๆ หนักมากๆ เค้าบอกว่าเปลือกมันจะสีดำ แล้วก็กลมเหมือนลูกระเบิด แต่ดูยังไงเราก็ว่ามันก็แค่สีเขียวเข้ม ลูกก็ไม่กลม แต่ใหญ่จริงหนักจัง


แตงโมสี่เหลี่ยม คนเราก็นะ ช่างคิด เอามันไปใส่กล่อง ไปขังมันไว้ในโลกแคบๆ
จริงๆที่ญี่ปุ่นมีเป็นรูปสามเหลี่ยมกับรูปหน้าคน(ที่ไม่ค่อยเหมือนหน้าคนเท่าไหร่)ด้วย แต่ไม่สามารถหาซื้อกันได้ง่ายๆเลยไม่มีมาให้ดู ต้องขออภัยทุกท่านจริงๆ


วันนี้มาอัพน้อย ด้วยง่วงเป็นทุน
ชอบหายไปนานๆ เลยตั้งใจจะทำเป็นแบบ แนะนำศิลปินน่าสนใจประจำเดือน จะได้มีเหตุให้ต้องมาอัพทุกเดือน แต่โปรเจคต์นี้ก็ต้องพับไว้ก่อน เหตุเป็นเพราะ ลงเพลงในบล็อกไม่เป็น ใครทำเป็นมาสอนหน่อย
ไม่อยากให้เห็นแต่หน้าอย่างเดียว อยากให้ฟังเพลงด้วยน่ะ


ใครจะไปงาน J-Festa บ้าง ยกมือขึ้น (^0^)/ ฮ้าบๆๆๆๆๆๆ
เราก็จะไป ไปวันที่มีร็อกน่ะ ไว้ไปเจอกันที่งานนะ
ใครรู้ว่าเป็นวันไหน ช่วยโทรมาบอกหน่อยดิ

ปล.ช่วงนี้เป็นโรคเซ็งเป็ด ติดใครบางคนมา รับผิดชอบด้วยการพาไปเที่ยวด่วน
ขอบใจที่ไปเที่ยวด้วยกัน เป็นเพื่อนกันอย่างงี้ไปนานๆนะ ขอบใจจริงๆ


มุมตอบคอมเมนท์
ตุ๊กกี้ - ยังดีที่ได้โดนตรวจบ้าง เรา...รถยังไม่ได้แตะเลย แต่ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เกาะเค้าไปดีกว่า ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
จ่อย - ขับไปแร่ดได้แล้วนี่มึงอ่ะ มารับกูไปเที่ยวบ้างนะเว้ย อย่ามัวแต่ไปส่งหนุ่มๆ // กูขอบอก มึงเป็นเพื่อนคนเดียวที่กูเล่าให้ฟัง นี่ ฟังดูน่าภูมิใจมั้ย มไใช่ไรหรอก เพราะจริงๆแล้วกูไม่มีใครคบ มีมึงยอมคบกับกูอยู่คนเดียว ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ ...ล้อเล่น ...กูเชื่อ ว่ามึงต้องเข้าใจกู
เมย์ - ตอนนี้เราก็แสบตา หาวด้วย ง่วงง่ะ แต่ด้วยหน้าที่ ต้องอัพให้เสร็จ // ในที่สุดก็ได้เจอกัน(ซักที) ดีใจจังเลย ไม่ค่อยได้คุย ขอโทษนะ ติดงานอยู่ ไว้วันหลังไปอีกนะ ถ้าว่างจะมายืนคุยด้วย
อ้อม - อย่างชั้นเนี่ยต้องหมูป่าเท่านั้น ดำ, สั้น, น่ากลัว, รุนแรง หมูป่า เหมาะสุดๆ น่ารักปนน่ากลัว เทรนด์ใหม่ // ไม่เห็นแกโทรมาเลย งอนเว้ย