ขอประทานอภัยทุกๆท่านที่คอยติดตามเรามาตลอด (มีมั้ย)
การที่เราห่างหายไปนานนั้น สาเหตุเนื่องมาจาก ทำงาน ไม่ได้ไปไหน เลยไม่มีเรื่องที่น่าสนใจพอจะมาเล่าให้ใครต่อใครได้ฟัง ยิ่งรวมความขี้เกียจอันเป็นโรคประจำตัวของเราเข้าไปด้วยแล้ว
เพื่อเป็นการไถ่โทษจากการห่างหายไปนานถึง 2 เดือน เราจึงนำภาพดอกไม้มาให้ดู

เหตุเนื่องจาก
ไปเชียงรายมา
น้องสาวเราเรียนอยู่ที่ม.แม่ฟ้าหลวงที่เชียงราย ตอนนี้อยู่ปี 2 แล้ว แต่นี่เป็นการเดินทางไปเยี่ยมน้องเป็นครั้งแรกของเรา
ตื่นเต้นๆ

วันพฤหัสที่ 14 มิถุนายน
ไปทำงานแต่เช้าเหมือนเดิม แต่รีบออกจากที่ทำงานตั้งแต่บ่าย 2 ครึ่ง เพื่อจะไปให้ถึงดอนเมืองทันขึ้นเครื่องบินเที่ยว 5 โมง สรุป ไปถึงดอนเมือง...ยังไม่ 4 โมงเลย
เดินทางคนเดียวอีกแล้ว กระเป๋าหนักมาก แต่ขี้เกียจรอกระเป๋าเลยตัดสินใจไม่โหลดลงใต้เครื่อง จะว่าคิดผิดก็...แต่ก็ดีใจที่ไม่ได้โหลด ไม่งั้นเบื่อตาย
แม่ไปก่อนแล้ว ตั้งแต่เมื่อวาน
น้องแมวที่บ้านก็ฝากให้พ่อดูแลกันไป
ในตั๋วเครื่องบอกจะออก 5 โมงเย็น แต่เราคาดว่า 5 โมงคงรวมเวลาวอร์มเครื่องด้วย เพราะตอนเครื่องขึ้นแล้ว รู้สึกว่าได้นอนนิดเดียวก็โดนปลุกด้วย "รับเครื่องดื่มอะไรดีคะ"
ไม่เข้าใจเลย ก็เห็นๆอยู่ว่าคนนอนอยู่อ่ะ คนนอนอยู่เค้าไม่กินน้ำกันหรอกเว้ย
เครื่องลงจอดที่เชียงรายในเวลาประมาณ 6 โมงครึ่ง แม่เจ้า ใช้เวลาเดินทางจาก กรุงเทพฯ ถึง เชียงราย ยังเร็วกว่าจากบ้านชั้นไปดอนเมืองซะอีกนะเนี่ย
โชคดีที่มีลูกพี่ลูกน้องอีกคนเรียนที่เชียงรายเหมือนกัน รายนั้นมีรถ มันเลยพาไปเที่ยวร่อนได้
แต่บอกตรงๆ ทริปนี้ เน้นที่การกินเหลือเกิน เดี๋ยวก็ไปกินร้านโน้นร้านนี้ อ้วนขึ้นอีกแล้ว

ถึงเชียงรายก็ไปกินข้าวเย็น แล้วก็กลับไปนอนที่หอน้อง เป็นอันจบวัน
ได้กินขากบผัดพริกไทยดำด้วย ขาใหญ่มากๆ อร่อยใช้ได้ค่ะ

วันศุกร์ที่ 15 มิถุนายน (ใบขับขี่หมดอายุ......ทั้งๆที่ยังไม่ได้ขับเลยตลอด 1 ปี)
แม่ตกลงกับลูกพี่ลูกน้องว่าวันนี้ไม่ไปไหนเพราะแม่จะทำความสะอาดห้องน้อง หญิงแม่ไปเชียงรายเดือนเว้นเดือนเห็นจะได้ แต่ไอ้ดำนี่มันไม่เคยไปนะเว้ย กูอยากไปเที่ยวอ่ะ แต่...ขัดบัญชาไม่ได้
ตื่นตั้งกะ 6 โมงกว่าๆ เพราะน้องสาวมีเรียนเช้า แม่ก็ตื่น แล้วก็บ่นๆๆๆๆๆๆๆ อิชั้นก็เลยข่มตาหลับไม่ลง นอนเล่นบ้างนอนจริงบ้างในห้องยันเย็น แล้วก็ออกไปกินข้าวเย็นริมฝั่งปิง แล้วก็ไปต่อที่ ไนท์ บาร์ซาร์
ไม่ใหญ่ขนาดที่กรุงเทพฯหรือเชียงราย ของก็ซ้ำๆกัน แต่ก็มีของที่ไม่เคยเห็นในกรุงเทพฯด้วย
ไนท์ บาร์ซาร์ที่นั่น เค้าไม่ได้มีวงดนตรีมาแหกปากร้องเพลง แต่เค้ามีโชว์ฟ้อนรำค่ะ สุดยอด งาม ชดช้อย อยากดูนานๆ
แล้วก็ตลาดผลไม้ต่อ ซื้อลิ้นจี่ อร่อยมาก แพงด้วย อื้ม...

วันเสาร์ที่ 16 มิถุนายน
สายๆ ไปเที่ยวดอยตุง กินข้าวบนนั้น
ค่าบัตรรวมดูได้ 3 ที่ (สวนดอกไม้, พระตำหนัก, หอพระประวัติ) 150 บาท
ดอกไม้เริ่มบานบ้างแล้ว อาจไม่สวยเท่าตอนหน้าหนาว แต่ก็ยังดีกว่ามาเดินเบียดกับคนอื่นเค้าตอนหน้าหนาวล่ะนะ น้องบอกว่า หน้าหนาวนี่ไม่ต้องคิดเลยว่าจะได้ถ่ายรูปสวยๆ เพราะคนมันเยอะมาก เราถ่ายรูปของเราแต่มีคนอื่นติดมาด้วย ชัวร์
รักสมเด็จย่าจังเลย
บ่ายๆ ขาลง ฝนตกหนักมากๆ ลงมาหาของกิน(อีกแล้ว) ข้าวฟืนทอด ทำจากถั่วเหลือง กินกับน้ำจิ้มก็ได้ ไม่จิ้มก็อร่อยดี
คนขายใจดี ให้เราทำนำจิ้ม แต่เปรี้ยวเกิน เค้าเลยต้องปรุงใหม่เอง(อยู่ดี)
ตอนเย็นเข้าเมืองกินสเต๊ก
กลับห้องนอน

วันอาทิตย์ที่ 17 มิถุนายน (จำใจจากจร)
เครื่องออกเกือบเที่ยง แม่ปลุกตั้งแต่ 7 โมงครึ่ง เพื่อ.........
มาพบเจอกับโลกแห่งความจริงตอนบ่าย
ฝนไม่ตก แดดจ้า สมเป็นกรุงเทพฯเมืองฟ้าอมรจริงๆ

อยากไปเชียงรายอีกจัง
ชอบบรรยากาศ ชอบผู้คน ชอบภาษาเหนือ ชอบความสงบ
ให้ไปอยู่คงไม่เอา แต่ให้ไปเที่ยวเป็นเดือน โอเคแน่ๆ
คราวหน้าอยากขับรถไปเอง อยากแวะที่ๆอยากแวะแบบกระทันหัน เจอไรข้างทางอยากแวะดู จอดเลย
(อดกินหนังควายจี่เลย)

กรุงเทพฯจากมุมสูง

ล่องลอยอยู่ในหมู่เมฆา

เชียงรายจากมุมสูง

ทิวทัศน์จากห้องน้องสาว โอบล้อมด้วยภูเขา มหาลัยมันก็อยู่บนเขา อากาศดี แดดแรง แต่ลมเย็น

กินข้าวเย็น มองพระอาทิตย์ตกดิน ริมฝั่งปิง

Doi-Tung zone

ดอกชบา (ใช่มั้ย)

ดอกรักเร่ (อันนี้เชื่อถือได้ เจ้าหน้าที่เค้าบอกมา)

อันนี้.........ดอกไม้

นี่ ดอกไม้เหลืองๆเต็มเลย

ดอกหน้าวัว (เนอะ)

ตรงนี้เป็นจุดถ่ายรูปเลย

อีกมุมนึง เห็นพระตำหนักอยู่ไกลๆด้วย

เอาไปอีกมุม

ชบาอีกแล้ว ดอกใหญ่มาก ขอบอก

มีนางแบบหน้าบานมายืนยันด้วย (น้องสาวเราเอง)

อันนี้...เอ่อ...ต้น....ต้นไม้

ส่วนนี้อยู่หน้าพระตำหนัก

นี่ถ่ายจากบริเวณพระตำหนัก แต่เป็นด้านนอก ด้านในเค้าไม่ให้ถ่าย เห็นทั้งเมืองเชียงรายแน่เลย

คราวนี้มาอัพซะยาว คราวหน้ากว่าจะได้เจอกันคงอีกนานตามเคย ไว้มีเรื่องอะไรจะมาเล่าให้ดูกันอีกละกันนะ อย่าเพิ่งเบื่อรอเราซะก่อนล่ะ
อย่าทิ้งกันนะ เค้าเหงา(ใจ)อ่ะ อยากหาใครสักคนมาโอบกอดให้หัวใจอบอุ่นจังเลย วี้ดวิ้วๆ

ขอบคุณที่อ่านเรื่องไร้สาระของเราจนจบ
เจอกันใหม่เมื่อชาติต้องการ

มุมตอบคอมเมนท์
ดาวถัดมา - ต่างจังหวัดเค้าไม่รีบเร่งเหมือนคนกรุง ชีวิตเค้าเลยดูสบายๆ น่าอิจฉาจังเลย
เมย์ - เราก็ชอบนั่งรถไฟ อยากนั่งรถไฟไปเชียงรายเหมือนกัน แต่ต้องลงที่เชียงใหม่ก่อน แล้วต่อรถทัวร์ไปเชียงรายต่อ คาดว่าคงถึงเชียงรายตอนเที่ยงคืนแน่ๆ
อ้อม - ชั้นชอบป่านี่นา ชอบต้นไม้น่ะ มันร่มรื่นดี // ไปทะเลมาเป็นไงบ้าง ไม่เอามาเล่าให้ฟังเลยนะ
ageha - ได้ไปเที่ยวพักผ่อนบ้างมันก็มีความสุขดีเนอะ // เราก็จอมหลงทาง แต่เราคิดว่าการหลงทางเนี่ยเป็นเรื่องดีนะ มันจะทำให้เราได้เห็นได้เจออะไรที่เราไม่มีโอกาสได้เห็นได้เจอถ้าเรามัวแต่เหยียบรอยเท้าเดิมๆของตัวเอง
จ๊อย - จะไปเที่ยวไหนก็มาชวนสิ ถ้าไปได้ก็ไปด้วยแน่ๆอยู่แล้ว ก่อนอื่นให้พ่อแกอนุมัติก่อน // จะไปร้านเมื่อไหร่โทรมาเช็คกูก่อนนะเว้ย ไม่งั้นมึงเจอเซอร์ไพรส์แน่
ส้ม - ไม่ค่อยได้คุยกันเลยนะ เกาหลี...เราไม่มักจริงๆว่ะ ให้ฟังก็พอฟังได้หรอก แต่ใครเป็นใครนี่ไม่สามารถจริงๆ แยกไม่ออกอ่ะ คนในวงเดียวกัน คนละวงกัน วงไหนเป็นคนไหนดูไม่ออกเลย
กนกธร - คราวที่แล้วทะเล คราวนี้ภูเขาครับ